10.29
Trochę spóźniony fotoreportaż z bielańskich stacji metra (3 świeżynek i jednej funkcjonującej już czas jakiś )
Stacja Słodowiec
Pierwsza bielańska stacja i druga po stacji Centrum bez peronu pośrodku. Zaprojektowana w stylu powiedzmy to indiustralno-popartowym, za sprawą mozaiki z kafelków w odcieniach szarości, czerni i bieli, okrzyknięta przez prasę „spełnionym snem glazurnika”. Jak wspominałem w notce po otwarciu tej stacji mi efekt ‘pikselozy’ bardzo się podoba.
Stare Bielany
Najładniejsza z trzech nowo oddanych stacji. Na ścianach peronów zainstalowano panele z drewna amazońskiego, o nieregularnej falującej powierzchni. Z drewną są również ławki oraz obramowanie wejścia do windy. W przeciwieństwie do innych stacji metra, zainstalowane oświetlenie ma ciepłą barwę, nie jest tak mocno niebieskie
Bardzo fajnym akcentem są symbolicznie zaznaczone drzewa na szybach na końcach peronów.
Wydaje mi się, że wystrój stacji ma w pewien sposób nawiązywać do nieodległego Lasku Bielańskiego.
Na powierzchni pomiędzy południowym a północnym pawilonem wejściowym, stworzono niewielki skwer z ławeczkami.
Same pawilony też są niebrzydkie – całe przeszkolne i lekkie
Moim zdaniem Stare Bielany są chyba najładniejszą stacją I-iej linii.
Wawrzyszew
Przedostatnia stacja I-ej linii. Wystrój peronów mocno granitowo-kamienny z elementami drewnianymi.
Stacja wyszła z tej samej pracowni co Plac Wilsona, więc odnajdujemy na niej wiele podobnych detali czy koncepcji – m.in. kamienne obramowania schodów prowadzących z powierzchni na perony, fragment posadzki przed schodami ułożony z różnokolorowego kamienia,
Detale będące wyróżnikiem tej stacji to
- pas ‘dziurkowanej’ okładziny na ścianach ciągnący się przy samym suficie
- kamienne ławki – ale niestety wyglądają one straaaaasznie topornie. Moim zdaniem gdyby wcięcie było ciut głębsze sprawiałyby wrażenie lżejszych, a tak wyszedł kloc.
- ‘pokrywa’ wywietrzników złożona z kamiennych ostrosłupów
- wskaźniki kierunku w którym jadą pociągi, ustawionie ni w pięć ni w dziesieć, prawie na środku peronu
Na powierzchni stacja robi lepsze wrażenie
Pawilony obłożone są szarą cegłą, ściany boczne na znacznej powierzchni są przeszkolne, a całość nakryta jest ażurowym, szklanym dachem. Boczne elewacje będą za kilka lat zasłonięte ścianą zieleni, która będzie pieła się po specjalnie przygotowanych naciągach.
Całkiem udanie prezentuje się czerpnia powietrz, również obłożona cegłą
Młociny
Wystrój na peronach w znacznej mierze identyczny z Warzyszewem, odróżnia ją kilka detali
- metalowe ławki
- ‘kratka’ wentylacja złożona ze zwykłych kamiennych ‘żeberek’ ustawionych pod kątem
- lekko falujący sufit
.
Całkiem ładnie prezetnują się również wnętrza pawilonów wejściowych
Ale tym co naprawdę wyróznia Młociny od innych stacji są ściany pawilonów zbudowane z gabionów – metalowych koszy wypełnionych łupanym kamieniem. Robi to naprawdę duże wrażenie.
Młociny to również ogromny węzeł przesiadkowy, ale jemu poświęce w całości osobny wpis.
