11.14
Niewielki kościół stojący tuż prawie tuż przy Wisłostradzie od dawna mnie intrygował. Wreszcie kilka tygodni temu znalazłem czas i sposobność aby podjechać i przyjrzeć mu się z bliska.
Kościół Świętej Trójcy (bo onim mowa) stoi przy rynku Soleckim od przełomu XVII/XVIII wieku.
Wznoszony był z przerwami w latach 1696-1721 dla ojców zakonu Świętej Trójcy (trynitarzy). Fundatorem kościoła po namowach królowej Marii Kazimiery był wojewoda czernichowski Fryderyk Falkerzamb (Otton Fryderyk Falkerzamb?) i jego żona Elżbieta Windischgraetz, którzy przeszli z protestantyzmu na katolicyzm. Projekt kościoła opracował prawdopodobnie Tylman Van Gameren. być może na na wzór kościoła Świętej Trójcy na ul. Lope de Vega w Madrycie.
Budowa świątyni napotkała jednak wiele trudności: wybuch wojny północnej i zajęcie warszawy przez szwedów w 1702 , śmierć fundatora w 1706, klęska zarazy w 1708 i wielka powódź w 1713 roku nie tylko bardzo opóźniły prace, ale także z powodu braku środków spowodowały odejście od planu wzniesienia kopuły, przewidzianej pierwotnie w projekcie. Budowę kościoła ukończono w 1721, natomiast murowany klasztor w stylu barokowym wzniesiony został dopiero w latach 1773-1779. Do tego czasu zakonnicy mieszkali w budynku drewnianym.
Gwałtowny rozwój Powiśla pod koniec xix wieku i związany z nim wzrost liczby mieszkańców spowodował konieczność rozbudowy kościoła. W latach 1881-1883 w oparciu o projekt Bronisława Muklanowicza wydłużona została wschodnia część kościoła od ulicy Solec poprzez dobudowanie nowego przęsła nawy oraz chóru. W ten sposób kościół otrzymał plan krzyża łacińskiego. Dalszej rozbudowy kompleksu dokonał ksiądz Adolf Jełowiecki dostawiając w 1904 roku kaplicę serca jezusowego.
We wrześniu 1939 roku kościół świętej trójcy został poważnie uszkodzony. Spłonął dach i zawaliła się część sklepień. Zniszczenia te udało się jednak usunąć jeszcze w czasie okupacji. Najpoważniejsze straty przyniosły działania wojenne prowadzone podczas powstania warszawskiego. Na skutek bombardowań wojsk niemieckich i wielokrotnego ostrzału artylerii sowieckiej ze wschodniego brzegu Wisły kościół został niemal doszczętnie zburzony. Odbudowę zaczęto w 1946 roku pod kierownictwem prof. Stanisława Marzyńskiego. Prace rekonstrukcyjne trwały do połowy lat sześćdziesiątych.
Więcej zdjęc w nowym albumie
