Warszawa w obiektywie

Budynek został wzniesiony w latach 1874-1875 wg. projektu Jana Heuricha (starszego) dla finansisty Jakuba Janasza, jako jeden z szeregu kamienic między Królewską a Chmielną. Architekt nadał rezydencji cechy typowe dla przyulicznych pałaców francuskich a elewację skomponował w modnym wówczas stylu neorensansowym.
W 1893 pałac przeszedł w ręce rodziny Czackich i aż do 1939 stanowił ich własność. W roku 1915 mieściła się w nim ochronka dla dzieci niewidomych założona przez Różę Czacką znaną także jako Matka Elżbieta Czacka – założycielkę zgromadzenia franciszkanek służebnic Krzyża i twórczynię zakładu w Laskach.
W latach 1939-1952 pałac był siedzibą PZPM.
Obecny kształt budynek uzuskał podczas podczas gruntownego remontu w latach 1970-73 – zostały mu wtedy dodane nowe elewacje boczne. Niedawno (w latach 2003-2007 ) pałac został odrestaurowany staraniem firmy MPM WEGA S.A. W 2008 r. zdobyła ona za to nagrodę w konkursie Generalnego Konserwatora Zabytków „Zabytek Zadbany”.

Budynek pod adresem Morskie Oko 5 (Puławsak 61), to jedyna ocalała międzywojenna willa z tego terenu. Dwie sąsiednie m.in rezydencja abasadora japonii zostały w majestacie prawa zburzone i w ich miejsce ma powstać sześciopiętrowy apartamentowiec. Również budynek spod nr 5 jest zagrożony – jej obecny właściciel ma ochotę go wyburzyć, było już kilka podpaleń przez „nieznanych sprawców”.

Willa powstała zapewne ok. 1927 r. dla warszawskiego „króla futer”
Arpada Chowańczaka. Podczas powstania warszawskiego miejsce to zostało zdobyte 6 sierpnia przez 3. Pluton I Pułku Szwoleżerów pod dowództwem por. Aleksandra Tyszkiewicza „Górala”, a potem, bohatersko bronione, dzięki czemu gmach nigdy nie został zdobyty, pomimo jednego zabitego i wielu ciężko rannych. Willa stanowiła także punkt konspiracji przed powstaniem, ówczesny właściciel Jan Daniel Chowańczak z własnych środków skupował dla powstańców broń. Jego zasługą jest także ukrywanie w swojej willi swoich pracowników, wielu żydowskiego pochodzenia.