Warszawa w obiektywie

Przy Al. Solidarności pod nr 61 stoi sobie kamienica mieszcząca Hotel Praski. Styl w jakim został wystawiony ten budynek jedni określają jako wczesnomodernistyczny (Jarosław Zieliński) albo modernistyczno-secesyjny (Jerzy S. Majewski). Data też jest u panów różna albo okolice 1910 albo 1912. W każdym bądź razie jest to jedna z ciekawszych kamienic w tej okolicy. Niestety girekowska (?) dobudówka/plomba sporo ujmuje z uroku budynku.

Najwięcej uroku ma w sobie przejazd bramny z kutymi wrotami z secesyjnym zdobieniami, opatrzonymi monogramem pierwszego właściciela (F.S).

Niewielka uliczką łączaca Ząbkowską i Białostocką. Jej nazwa, zgodnie z zasadą obowiązującą na Szmulowiźnie, pochodzi od podwarszawskiej miejscowości Nieporęt.
Jej zachodnią stronę wypełnia w całości mur zakładów „Koneser”, natomiast wschodnią pierzeję stanowią kamienice mieszkalne. Tuż przy skrzyżowaniu z Białostocką stoi sobie taki oto murowany z czerwonej cegły budyneczek. Sądząc po stylu mógł stanowić jakąś część zabudowań Konesera

Pomiędzy ulicą Krowią a Wrzesińską rozciąga się olbrzymi pusty teren. Niegdyś (co najmniej od końca XIX w. ), aż do lat 60-tych a nawet 70-tych był zabudowany budynkami rzeźni miejskiej i różnych związanych z nią zakładów. Jedyną pozostałością po niej jest stojąca nieopodal ulicy Wrzesińskiej betonowa konstrukcja, pochodząca z lat 20-tych ubiegłego wieku.

.

Przy samej ulicy Krowiej stoi zruinowany, ceglany budynek. Tylko tyle pozostało z dawnej fabryki wyrobów wyrobów metalowych Zagórnego i Ogórkiewicza „Wulkan” wzniesionej w 1903 r.

Przy Wrzesińskiej, vis a vi resztek rzeźni zachowała się czteropiętrowa kamienica

Zima wiośnie się nie dała i wczoraj wieczorem zaatakowała. Dziś rano za oknem miałem taki oto wiodczek : 

Najbardziej z nieoczekiwanego nawrotu zimy cieszyła się moja sunia, która na porannym spacerze spotkała koleżankę i razem szalały, aż śnieg pryskał spod łapek :

Popołudniu słonko nieco śnieg natopiło i przed moją pracą pojawiły się krokusiki

W zeszły miesiącu pokazywałem futurystyczny budynek przy Kawęczyńskiej – siedzibę Wyższej Szkoły Menadżerskiej. Podczas niedawnego, kolejnego z resztą, spaceru ulicami Pragi, natrafiłem przy Floriańskiej na bardzo ciekawy budynek mieszkalny – apartamentowiec Vis a Vi.

Apartamentowiec zajmuje działkę między Floriańską a Jagielońską i na jej całej szerokość posadowiona została środkowa częsć budynku, będąca zarazem jego najbardziej charakterystyczny elementem. Trzy ostatnie kondygnacje są wyniesione ponad dach, przez gdy patrzy się na nie od frontu, tworzą coś w rodzaju półkolistej, kolebkowej nadbudówki

Bardzo podoba mi się zdobienie frontu owej „kolebki” mającej przywołać pewnego ducha starej kamienicy

Od strony Floriańskiej budynek jest nieco „połamany”, ale o nieco „tradycyjnej” fasadzie

natomiast od Jagielońsiej sprawia wrażenie trochę bardziej „nowoczesnego”

Mimo nowoczesnej sylwetki, apartamentowieć pasuje do otoczenia, nie jest jakimś poważnym zgrzytem pośród starych budynków.

We wpisie na XVII akcję  GTWb, pokazałem klatkę schodową z budynku przy Targowej 57 (Kłopotowskiego 38). Ale i sam dom jest wart uwagi. Powstał w 1912 roku i jest najpiękniejszym na Pradze (a i na lewym brzegu nie łatwo znaelźć coś podobnego) zabytkiem secesji. Trzy fronty kamienicy (od Targowej, Okrzei i Kłopotowskiego) pełne są secesyjnych kwiatów i detali architektonicznych, jakich nie powstydziłyby się domy w Śródmieściu

Ciekawa jest również wejście do kamienicy od strony Kłopotowskiego.
Drzwi, podobnie jak elewacja są bogota zdobione

a sama brama, choć pomalowano ostatnio na baaaardzo ciekawy zestaw kolorów

również pełna jest ciekawych detali

Wiosna przyszła ! Od wczoraj mamy ją astronomiczną, a od dziś kalendarzową

Te schody przewijały się dziś na wielu blogach skupionych w GTWb
A i ja odnalazłem je w swoim archiwum

Dla tych co nie wiedzą gdzie ich szukac – znajdują się one w Park Marszałka Edwarda Śmigłego-Rydza nieopodal ulicy Rozbrat

Pierwsze co mi przyszło na myśl po wybraniu tematu XVIII akcji GTWb, to niewielka uliczka na Starym Mieście :

i sławne kamienne schodki z tejże uliczki (u mnie w części górnej odremontowanej między Brzozową a Krzywym Kołem )

Tak było lat temu 60-tą

A tak jest dziś