03.05
Przy Czerniakowskiej, nieopodal ulicy Szwoleżerów, wznosi się piękna piętrowa willa, z czerwonej, klinkierowej cegły. Jest to dawny dom mieszkalny kierownictwa Stacji Pomp Rzecznych Wodociągów Warszawskich wzniesiony w roku 1886 według projektu W. H. Lindleya. Dwa budynki wg. tego samego projektu można podziwiać na terenie Filtrów przy Koszykowej.
Co nie co o budowli (za Wikipedią )
Budynek na elewacji frontowej posiada tylko dwie osie okien balkonowych.
Cementowe balustrady oszklonego tarasu na parterze i balkonu na pierwszym piętrze otrzymały formę plecionki.
Liczące po siedem osi elewacje boczne otrzymały wszystkie okna na piętrze zamknięte łukiem pełnym, na parterze łukiem odcinkowym.
Gzyms obiegający budynek posiada wymurowany z cegły ornament.
Przy elewacji północnej umieszczona dodatkowo jest zdobiona, drewniana weranda.
A więcej obrazków można obejrzeć w nowym albumie w mojej galerii
Fajne dopełnienie filtrów z Filtrowej
PS. Coś jakieś literówki się przyplątały w większej ilości
się poprawiło… tak to jest jak się pisze w pracy bacząc czy przypadkiem kierownictwo nie idzie.
Uwielbiam tego typu budynki, kojarzą mi się z moimi rodzinnymi stronami, dzieciństwem i zabawami na strychu
Lubię budynki z cegły.
Wszyatkiego najlepszego z okazji jutrzejszych urodzin Ci życzę. Robie to dziś, bo ostatnio sieć wariuje. Wczoraj nie mogłam dodawać komentarzy, bo error wciąż się pokazywał.
Buziaczki.
Ciężkie jest życie blogera, w kółko konspiracja
Budynek jest piękny. Kiedyś projektowanie elewacji zaczynało się od kreślenia osi głównej i bocznych. Dziś zazwyczaj elewacje są wynikiem układu wnętrza, choć nie zawsze. W każdym razie technologia ścian kurtynowych i osłonowych pozwala na dowolne kształtowanie bryły… a gdzie wszystko wolno tam o gargamela nie trudno. Mimo wszystko ostatnimi latami widzę poprawę architektury. Głównie za sprawą oszczędności,która wymusza projektowanie prostych brył z delikatnym detalem. I dobrze. Ale tak pięknych budynkó z cegły prędko nie zobaczymy. Za droga technologia.