Warszawa w obiektywie

Na samym początku ulicy Dworkowej, niemalże na skraju skarpy warszawskiej stoi sobie przepiękna neoklasycystyczna willa-pałacyk. Została wzniesiona w 1924 roku dla J.Poradowskiego przez wziętego architekta Juliusza Nagórskiego (był on m.in współprojektantem hotelu Polonia ).

fot. Biuro Stołecznego Konserwatora Zabytków

Frontowa, północna elewacja z wyraźnie zaznaczonymi osiami okien, ozdobiona jest wznoszącym się nad wejściem do budynku niewielkim balkonikiem.

Tylną. południową elewację wyróżnia wysunięta (ryzalitowa ?) środkowa część i schody, być może przed laty prowadzące do ogrodu – a dziś na dziedziniec pełniący rolę parkingu.

Elewacja zachodnia jest bardzo spokojna z wyraźnie zaznaczonymi osiami okien.

Elewacja wschodnia (gospodarcza ????) jest bardzo niesymetryczna i podzielona na trzy wyraźne części, sekcje. Po prawej stronie znajduje się wejście dla służby ( gospodarcze ?) , a dwa, różnej wielkości okna, umieszczone w niczym nieozdobionych otworach wyraźnie kłócą się z innymi, utrzymanymi w stylistyce z pozostałych elewacji.
W środkowej części umieszczono okna o ok. 1/3 szersze od tych zastosowanych choćby w sąsiedniej lewej sekcji. Pewnym kuriozum jest trójdzielne okno w szczytowej części elewacji.

Nie udało mi się znaleźć informacji na temat pierwszego właściciela budynku. Znalazłem jedynie niewielką wzmiankę, że do 1933 r. mieszkali tam bracia Radziwiłłowie, od nich odkupił majątek Marian Szydłowski, zamożny przemysłowiec naftowy, a wcześniej poseł na Sejm z ramienia PSL „Piast” i minister przemysłu i handlu w rządzie Witosa.