Warszawa w obiektywie » GTWb

Muzeum Polskiej Techniki Wojskowej

rubeus — Thu, 19 Jan 2012 23:01:51 +0000

Z okazji 51 akcji GTWb pt. „Ballada o żołnierzu (czyli Warszawa wojskowa ale nie wojenna)”, odwiedziłem Muzeum Polskiej Techniki Wojskowej, mieszczące się w wybudowany w latach osiemdziesiątych XIX wieku Forcie IX („Czerniaków”, „Dąbrowskiego”, „Sadyba”) – jednym z fortów pierścienia zewnętrznego Twierdzy Warszawa.

Muzeum powstało z przekształcenia powstałego na początku lat 90-tych magazynu sprzętu wojskowego gromadzonego przez Muzeum Wojska Polskiego. Pochodził on z jednostek wojskowych, które pozbywały się przestarzałego wyposażenia. Po przekształceniu składnicy w oddział Muzeum Wojska Polskiego, sprzęt uporządkowano w ekspozycję terenową podzieloną na dwie grupy:
- Polska Broń Pancerna – broń pancerna, artyleria, sprzęt kwatermistrzowski, nie tylko polska.

(różne różności m.in. niemiecki Fahrpanzer )

II. Sprzęt wojsk lotniczych i obrony powietrznej – broń rakietowa, przeciwlotnicza, samoloty, sprzęt radiolokacyjny i łączności.

(S-125 Newa – system kierowanych pocisków rakietowych ziemia-powietrze )

(E.T. dzwonić dom… )

Oraz ciekawostka: kapsuła lądownika Sojuz 30 – w niej wylądował Mirosław Hermaszewski

A jak komuś mało wojska to zapraszam do dwóch galerii

Parada z okazji Święta Niepodległości w roku 2007

oraz

Defilada z okazji Święta Wojska Polskiego w roku 2008

„L, XL, XXL…” czyli 50 Akcja GTWb

rubeus — Mon, 19 Dec 2011 23:01:16 +0000

Czasem nie wysokość jest ważna, ale długość… budynku

W Warszawie nie brakuje tych w rozmiarze L – jednym z nich jest dom z adresem Koszykowa 3

fot. fotoadres.pl

Na planie miasta wygląda całkiem zacnie

Przedstawicielem klasy XL jest blok z ulicy Kijowskiej 11, zwany Praskim Jamnikiem, Tasiemcem itp. Liczy sobie pół kilometra długości (508 lub 506 metrów), ma 43 klatki z 430 mieszkaniami, 132 garaże i mieszka w nim ponad 1200 mieszkańców.

fot. fotoadres.pl

Na planie miasta wygląda prężnie

A teraz czas na reprezentanta klasy XXL. Osiedle Przyczółek Grochowski

Oficjalnie, nie jest to jeden budynek, a zespół 22 bloków z odrębnymi adresami, o wysokości 3-7 pięter, załamanych osiem razy pod kątem prostym, o łącznej długości półtorakilometra (!), położonych w kwartale ulic: Ostrzyckiej, Motorowej, Żymirskiego, Kwarcianej i Bracławskiej.
Budynek został zaprojektowany przez arch. Oskara Hansena i Zofię Hansen, stąd też potoczna nazwa Osiedle Hansenów.

fot. fotoadres.pl

A tak to ‘osiedle’ wygląda na planie. Monstrum

Ps. Fotki z serwisu fotoadres.pl, zostaną uzupełnione moimi własnymi – jak tylko znajdę kartę z aparatu

Anioły i Demony czyli XLIX akcja GTWb

rubeus — Sun, 20 Nov 2011 07:36:13 +0000

By podczas spaceru po Warszawie, zobaczyć anioła, wystarczy nieco uważniej przyglądać się mijanym fasadom budynków (kamienic i kościołów)

czasem trzeba popatrzeć nieco wyżej

Z demonami, a ogólniej wszelkiego rodzaju maszkarami i stworami, jest nieco gorzej. Tu trzeba głowę zadzierać już całkiem solidnie

choć nie zawsze

Ponieważ niektóre obrazki są częścią pewnego quizu, to nie będę zdradzał gdzie zostały wykonane, aby nie psuć innym zabawy

Ps. To jest wpis na XLIX Akcję GTWb

Gmach Pocztowej Kasy Oszczędności

rubeus — Thu, 20 Oct 2011 17:48:28 +0000

Niewielu z tysięcy przechodniów, mijających codziennie gmach poczty głównej, wie, że budynek ów wystawiony został pierwotnie dla Pocztowej Kasy Oszczędności (obecnie Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski ).

Pierwszy budynek u zbiegu Jasnej i Świętokrzyskiej wzniesiono w latach 1922-1923 wg. projektu Józefa Handzelewicza. W 1930 gmach rozbudowano – na miejscu sąsiadującej piętrowej kamienicy przy Świętokrzyskiej 33 powstało nowe skrzydło. Spawana konstrukcja budynku została opracowana przez Stefana Bryłę.
Docelowo całość miał być jeszcze rozbudowana w kierunku zachodnim i zajmować całą pierzeję Świętokrzyskiej pomiędzy Jasną a Marszałkowską i łączyć się z budynkiem Centrali PKO, wystawionym w latach 1938-1939 na rogu Marszałkowskiej i Świętokrzyskiej.
(historyczne zdjęcia można obejrzeć na portalu Warszawa 1939 – gmach na rogu Jasnej i Świętokrzyskiej oraz budynek Centrali PKO )
Po zniszczeniach wojennych i powstańczych gmach został odbudowany w 1961 z przeznaczeniem na pocztę główną.
Jakiś czas temu budynek przeszedł remont elewacji i z zewnątrz prezentuje się dziś tak:

Ja pozwoliłem zajrzeć sobie również do wnętrza, w miejsca, w które raczej mało kto z odwiedzających pocztę zagląda.
Pierwsze wrażenie … takie jakieś bezpciowe, ale marmuru to nie żałowali

ale wyżej zaczyna się już ciekawie

schody nawet ujdą…

…ale ta balustrada…

patrzymy do góry…

… i do dołu.

Ps. To jest wpis na 48 akcję GTWb pt. „Warszawa bankowa”

Latarnie gazowe ze Starych Bielan

rubeus — Tue, 20 Sep 2011 21:13:55 +0000

Stare Bielany – a konkretnie okolice ulic Płatniczej, Szafiarskiej i Cegłowskiej, to jedno z nielicznych miejsc, gdzie wciąż funkcjonują uliczne latarnie gazowe. Nie są to już takie ‘tradycyjne’ lampy gaszone i zapalane przez latarników, tylko całkiem nowoczesne urządzenia z czujnikami zmierzchu.

Ale i tak ulice nimi oświetlone wyglądają inaczej, niż tradycyjnymi ‘żarówami”.

Ps. To jest wpis na XLVII akcję GTWb: „Miasto w świetle latarń”

Wszystkie (?) zapachy Warszawy

rubeus — Mon, 22 Aug 2011 15:54:41 +0000

Pomiędzy ‘bodźcami węchowymi’ dochodzącymi z tych dwóch miejsc, rozpościera się tak ogromny obszar , że w dużym przybliżeniu zawierają się tam prawie wszystkie inne zapachy stolicy

Rurowy fort

rubeus — Tue, 19 Jul 2011 23:03:46 +0000

Jakiś czas temu wybrałem się na plener fotograficzny do fortu Bema (o jego historii możecie sobie poczytać na Wikipedii ).

Chyba najbardziej fascynującymi widokiem są ogromne rury wentylacyjne wystające m.in z jednej z prochowni (schronów amunicyjnych).

A więcej widoczków z fortu Bema możecie obejrzeć sobie w moim albumie na Picasie

Ps. To jest wpis na 45 akcję GTWb pt. „Rury i rurki.”

XLIV akcja GTWb Ślizgiem po szynach

rubeus — Mon, 20 Jun 2011 17:19:07 +0000

Jest na terenie aglomeracji warszawskiej taki dziwny kawałek torów. Jego początek i koniec znajdują się na terenie Warszawy, ale zasadnicza część przebiega przez teren gminy Konstancin-Jeziorna. O czym mowa ? O bocznicy kolejowej do E.C. Siekierki. Jakiś czas temu przeszedłem się po jej kawałku od Kępy Zawadowskiej do Kępy Okrzewskiej. Nawet nie pamiętam co mnie wtedy naszło, zwłaszcza, że było to zimą i po szynach można było się miejscami poślizgać.
Warto wspomnieć, że część tego szlaku kolejowego ma rodowód przedwojenny. Odcinek Jeziorna – Konstancin został wybudowany w latach 30-tych XX wieku, przez Fabrykę Papieru „Mirków” w Jeziornej. Dzięki niej papiernia miała się uniezależnić od kolei wilanowskiej. Łączyła ona wtedy Papiernię Mirków z siecią PKP torem o normalnym rozstawie szyn.

Z owego spaceru zostały mi trzy zdjęcia :

1. Gdzieś na granicy z Kępą Zawadowską. W tle tzw. „góra popiołów”. czyli wysypisko odpadów (popiołów) z elektrociepłowni

2. Kilkanaście metrów dalej

3. A tu już podążamy w stronę Kępy Okrzewskiej

Chłopiec z Krokodylem

rubeus — Fri, 20 May 2011 16:37:12 +0000

Na tym blogu gościł już jeden fontannowy chłopaczek ze zwierzakiem, w postaci fontanny z Ogrodu Saskiego, teraz czas na kolejnego zawodnika, ze znacznie groźniejszym ‘pupilem’.

Od 1930 roku na środku Placu Dąbrowskiego znajduje się fontanna-rzeźba dłuta Stanisława Jackowskiego, przedstawiająca nagiego chłopca, który z ogromnym wysiłkiem otwiera paszczę krokodyla.
Uszkodzona w trakcie okupacji, podczas powojennej odbudowy placu, została wysłana do renowacji do Zakładu Braci Łopieńskich. Na swoje miejsce wróciła dopiero w 1961 roku.

alt=”Fontanna Plac Dąbrowskiego” />

Ps. To jest wpis na 43 akcję Grupy Trzymającej Warszawskie blogi pt. „Woda”.

Gazownia Warszawska

rubeus — Wed, 20 Apr 2011 16:08:12 +0000

Przeszło półtora roku temu, zawędrowałem z aparatem na teren Gazowni Warszawskiej przy Kasprzaka. Pretekstem był festiwal nauki, z okazji którego można było zwiedzić Muzeum Gazownictwa (fotorelacja z tegoż przybytku po kilknięciu w obrazek poniżej )

Muzeum Gazownictwa

O historii obiektu się nie będę rozpisywał, bo każdy może sobie wyszukać przy pomocy wujka google. Praktycznie wszystkie budynki – zarówno te stare, jak i nowe, wybudowane są z pięknej, czerwonej cegły. Dla tych co ją lubią, to istny raj . Nie wiem, czy w powszedni dzień można się tam ot tak szwendać po terenie, mnie w każdym razie pan ochroniarz ‘popędził’ jak zawędrowałem wybitnie poza teren sąsiadujący z Muzeum Gazownictwa.

Więcej czerwonej cegły w albumie „Gazownia Warszawska”. A to jest wpis na 42 akcje GTWb „czerwony jak cegła”.