Na początek kilka ujęć z Centralnego, a właściwie z miejsca, które mnie najbardziej z całej wycieczki zafascynowało – z ‘tarasu’ pod dachem…

Filary podtrzymujące konstrukcję

Głośnik Reflektor

I widoczek na Złote Tarasy

Kolejne dworce wkrótce…

Przy ulicy Szczęśliwickiej, przed budynkiem dawnego zespołu szkół kolejowych stoi sobie lokomotywa. Nie za duża, jedna z tych ‘wąskotorowych’. A odkryłem ją ‘dla siebie’ przy okazji wyprawy po skrzynkę geocachingową (jak zresztą kilka innych dziwnych miejsc i obiektów w Warszawie ).

Z owego spaceru zostały mi trzy zdjęcia :

1. Gdzieś na granicy z Kępą Zawadowską. W tle tzw. „góra popiołów”. czyli wysypisko odpadów (popiołów) z elektrociepłowni

2. Kilkanaście metrów dalej

3. A tu już podążamy w stronę Kępy Okrzewskiej

Niedaleko Tarczyna znajduje się niewielka wieś Jeżewice. Trafiłem do niej zupełnie przypadkiem, szukając dojazdu do zupełnie innej osady, po kilkunastominutowym błądzeniu pośród pól i sadów. Wieś jak wieś – kilka domów i gospodarstw, ale najciekawsza rzecz czai się na jej samym krańcu :
opuszczona i zapominana stacyjka przy linii kolejowej Łuków – Skierniewice.

Budynek stacji jeszcze jest nawet w niezłym stanie – rzekłbym, że nawet prezentuje się lepiej niż niektóre na terenie Warszawskiego Węzła Kolejowego

Obok budynku stacyjnego, w dość gęstych zaroślach

skryty jest niewielki budyneczek

Nie wiem jakim celom on służył – bliżej podejść nie dałem rady ze względu na mocno rozrośnięte krzaki i pole pokrzyw.

Kilka ujęć dla zachęty (za portalem sztuka.net )

ustawiono plansze z PRL owskimi plakatami propagandowymi

Nie zabrakło czerwonych goździków (można było je zakupić na specjalnym stoisku)

oraz towarzyszek i towarzyszy w czerwonych krawatach

a także dwóch kultowych aut :

Syreny

oraz Warszawy:

Pretekstem do zaorganizowania imprezy było sprowadzenie do siedziby muzeum salonki PRL-owskich dygnitarzy, Bieruta i Gomułki, która przez wiele lat stała zapomniana na Szczęśliwicach.

Jak podano na stronie Cykmyk.pl, w wagonie zachowane są oryginalne wnętrza z czasów Bieruta: piec kaflowy na węgiel, rzadka w tamtych czasach kabina prysznicowa, skórzane fotele, kanapy, stół i cenne intarsje – wyklejane z małych kawałków drewna obrazy przedstawiające planowaną dopiero Trasę W-Z i polskie miasta

Do zwiedzania salonki od razu ustawiła się kolejka,

ale wraz z lavinką postanowiliśmy w niej nie stać i najpierw rzucić okiem na parowozy stojące na plenerowej eskopozycji Muzeum Kolejnictwa (ale o tym, w najbliższej notce )

Budynki powstały niejako w dwóch fazach, co widać wyraźnie na elewacji do strony ulicy Białostockiej.

Od strony Targowej, pomiędzy dwoma „skrzydłami” zespołu znajduje się niewielka piętrowa oficynka, wybudowana z przeznaczeniem na aptekę kolejową (co ciekawe apteka znajduję się tam nadal.

Budynek jest (jak na praskie warunki) całkiem dobrze zachowany i wciąż ma wiele ozdobnych, oryginalnych elementów wystroju m.in balustrady balkonowe

lista lokatorów

oraz płaskorzeźby nad wejściami do trzech „głównych” klatek schodowych, w I części budynku

oraz w tympanonie (?) oficynki/budynku aptecznego

Do „drugiego” etapu budynku prowadzą dwa przejścia pod poprzecznym, środkowym skrzydłem domu, o sklepieniu bodajże krzyżowym (nie znam się ).

Nad wejściami do klatek w tej części budynku umieszczone są elementy udające kartusze

Więcej fotek budynku w nowym albumie

W pobliżu zabudowań ostała się pozostałość po linii kolei Kaliskiej w postaci przepustu drogowego nad ul. Armatnia.

A tuż obok, do czasów międzywojennej modernizacji Warszawskiego węzła kolejowego, był wiadukt nad torami Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej, o konstrukcji stalowej z jazdą dołem o długości przęsła 90 metrów.

Z Armatniej udaliśmy się w okolice stacji kolejowej Warszawa-Wola, gdzie znajduje się złożone z kilku budynków mini osiedle w stylu naśladującym architekturę XVII

Co ciekawe budynki mają wspólny adres Bema 56 tylko do kolejnych domów dodany jest numer mieszkania np. Bema 56/129 (sic!).

Potem przemieściliśmy się na ulicę Prądzyńskiego, gdzie chwilę pokręciliśmy się przy centrum EXPO XXI ,

oraz przy Gazowni Miejskiej

Ja swoją wycieczkę zakończyłem przy ulicy Tunelowej, w sąsiedztwie kolejnego ceglanego budynku kolejowego

Wszystkie zdjęcia ze spaceru można obejrzeć w nowym albumie w mojej galerii, a poniżej na mapce trasa spacerów i obszar, który eksplorowaliśmy.

Wyświetl większą mapę